Η απόφαση του πρωθυπουργού για τοποθέτηση του κ. Παπακωνσταντίνου στην ηγεσία του ΥΠΕΚΑ μόνο αρνητικούς συνειρμούς μπορεί να προκαλέσει, αν κρίνουμε με βάση την μέχρι τώρα πορεία του. Ο πρώην υπουργός Οικονομικών είχε πρωτοπαρουσιαστεί στην κοινή γνώμη ως ένας «γκουρού» που θα μας έβγαζε από την οικονομική κρίση και μέσα σε ένα χρόνο κατάφερε να σταθεί χειρότερος των εκτιμήσεων, δείχνοντας ότι ο μόνος τρόπος που είχε για να μειώσει το έλλειμμα ήταν μέσω της φορολόγησης των πάντων.

Το 2010, η Ιταλία προσέθεσε παραπάνω από 1.800 MW νέων φωτοβολταϊκών, με την συνολική ισχύ να αγγίζει τα 2903 MW σε 144.000 διαφορετικά πάρκα, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία. Μάλιστα, μόλις συνδεθούν και τα νεότερα έργα με το δίκτυο ηλεκτρισμού, η ισχύς αυτή θα εκτοξευτεί κοντά στα 7 GW, εκπροσωπώντας μια πραγματικά εντυπωσιακή ανάπτυξη για τον κλάδο. Όλα αυτά είναι το αποτέλεσμα των επιδοτήσεων που αποφασίστηκαν το 2005, οι οποίες όμως είχαν σαν στόχο αρχικά μονάχα την εγκατάσταση 100 MW φωτοβολταϊκών σε όλη τη χώρα.

Η ανάπτυξη έχει πυροβοληθεί από την οικολογία επί δεκαετίες. Εκκινώντας από δικαιολογηµένες ανησυχίες για την άκριτη χρήση της τεχνολογίας και κινδύνους από την πυρηνική ενέργεια, τα φυτοφάρµακα κ.λπ., τα οικολογικά κινήµατα θεωρητικοποίησαν θέσεις κατά του «αναπτυξιακού µοντέλου» της βιοµηχανικής κοινωνίας.

Του Μιχάλη Μοδινού. H άτακτη υποχώρηση της υπουργού ΠΕΧΩ∆Ε (συγγνώµη, ΠΕΚΑ το λέµε τώρα) στο ζήτηµα της εκτός σχεδίου δόµησης σε περιοχές Natura προκάλεσε ιερή αγανάκτηση σε ποικίλους αυτόκλητους προστάτες του περιβάλλοντος. Ορισµένοι έφτασαν να ονοµάσουν προδοσία την παλινδροµική διαδικασία που απέληξε στη διατήρηση του δικαιώµατος να χτίζεις όπου θέλεις, αρκεί να διαθέτεις τέσσερα στρέµµατα ή σε ορισµένες περιπτώσεις και σαφώς λιγότερα.