Με βάση φετινές διεθνείς μελέτες όπως αυτή της Lux Research, η τάση που παρατηρείται στην παγκόσμια αγορά φωτοβολταϊκών είναι ότι από τη μια αυξάνεται διαρκώς η εγκατεστημένη ισχύς, αλλά από την άλλη παραμένουν σταθερά τα έσοδα των παραγωγών. Η ανάπτυξη φτάνει το 15,5% σε ετήσια βάση, αλλά οι επιχειρήσεις αδυνατούν να αυξήσουν τα κέρδη τους διότι υπάρχει υπερπροσφορά προϊόντων στις αγορές. Αξίζει όμως να ρίξουμε μια ματιά και σε ορισμένα άλλα στοιχεία που μπορούν να εξηγήσουν τι ακριβώς συμβαίνει.

Υπάρχουν τομείς της ενεργειακής τεχνολογίας, στους οποίους πραγματικά έχει συντελεστεί εντυπωσιακή πρόοδος τις τελευταίες δεκαετίες, ενώ παράλληλα παρατηρούνται και άλλοι όπου τα πράγματα δεν έχουν προχωρήσει πολύ σε σύγκριση. Στην περίπτωση αυτή ισχύει άραγε το κλασσικό ρητό ότι «μια αλυσίδα είναι τόσο δυνατή, όσο ο πιο αδύναμος κρίκος της», ή μπορεί ο ενεργειακός τομέας να εξελιχθεί παρά τις αντιφάσεις αυτού του είδους;

Είναι πλέον γνωστή η πρόθεση της Γερμανίας να επενδύσει στην ανάπτυξη της ηλιακής ενέργειας στη χώρα μας, η οποία έχει τρεις διαφορετικούς σκοπούς. Από τη μια θα συμφέρει τις γερμανικές βιομηχανίες, οι οποίες κατασκευάζουν τον σχετικό εξοπλισμό. Από την άλλη θα δώσει μια λύση μακροπρόθεσμη για το ελληνικό χρέος και τρίτον, η Γερμανία έχει ανάγκη να αντισταθμίσει την ενέργεια που θα χάσει όταν κλείσουν τα πυρηνικά της εργοστάσια. Δεδομένων των στόχων που έχει θέσει για τις εκπομπές ρύπων, δεν δύναται να καλύψει τις ποσότητες αυτές εξ ολοκλήρου με αέριο ή άλλες ρυπογόνες πηγές, άρα την συμφέρει να εισάγει καθαρή ενέργεια από τον Νότο.